Header Ads

Τι τέμενος θέλει η Αθήνα;


Tου Nικου Βατοπουλου
Η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας ενοχλήθηκε με τη δημόσια προσευχή των μουσουλμάνων στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου. Πολλοί είπαν: «Ας κάνουν αλλού την προσευχή τους, δικαίωμά τους, αλλά όχι στη βιτρίνα της Αθήνας. Αυτό δεν θα γινόταν σε καμία πρωτεύουσα». Η στάση αυτή μας δείχνει όχι μόνο ότι το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού αναγκάζεται να δει μια πραγματικότητα (και να μην εθελοτυφλεί), αλλά και ότι το ζήτημα του αθηναϊκού τεμένους (σ’ ένα «αποτυχημένο» πολυπολιτισμικό σύστημα) ακουμπάει ευαίσθητους συμβολισμούς.
Εχω ακούσει τα πιο αντιφατικά σχόλια για το τζαμί και την αναγκαιότητά του και δεν αναφέρομαι στα σχόλια που προέρχονται από τις ακραίες μειοψηφίες (που επηρεάζουν, όμως, κι αυτές). Αναφέρομαι σε αυτόν τον περίφημο, παρεξηγημένο και εν πολλοίς κενό νοήματος «μέσο όρο», αυτόν στον οποίο καταφεύγουν αναλυτές για να μεταδώσουν μια «θερμοκρασία» κοινωνικού σώματος. Θα επιχειρήσω να συνοψίσω μερικές θέσεις που ακούγονται. Εκφράζεται η απορία για τη δαπάνη που απαιτεί η ανέγερση ενός τεμένους. Διατυπώνεται η βεβαιότητα ότι το τζαμί, το ένα και μοναδικό, και μάλιστα μακριά από το κέντρο, δεν θα επηρεάσει τη λειτουργία αυτοσχέδιων λατρευτικών χώρων στις πολυκατοικίες των συνοικιών. Δεν θα μειωθεί δηλαδή ο αριθμός τους. Αλλά απλώς θα εκτονώσει τη δυσαρέσκεια της μουσουλμανικής μειονότητας.
Το τζαμί, λέγεται και συμφωνώ, είναι μία υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας, η οποία έστω και με καθυστέρηση οφείλει να λειτουργήσει ως ένα κράτος ισοτιμίας και ελευθερίας. Αλλά εκείνο που είναι βέβαιον είναι ότι η ανέγερση του τεμένους δεν θα βελτιώσει τη δυσχερή κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει η Αθήνα ως πόλη. Θα λειτουργήσει απλώς ως αποσυμπιεστής και θα επιδράσει πολλαπλώς και θετικά σ’ ένα συμβολικό επίπεδο.
Πριν καλά καλά προκηρυχθεί αρχιτεκτονικός διαγωνισμός «έπεσαν» ονόματα αρχιτεκτόνων, όπως της Ζάχα Χαντίντ. Ετσι είμαστε στην Ελλάδα. Πριν δούμε τη διαδικασία, τη μέθοδο, το ζητούμενο, πριν εξετάσουμε παραμέτρους και εναλλακτικές λύσεις, θέλουμε τον «μεγάλο τίτλο». Είναι ένα διφορούμενο ερώτημα αν η Αθήνα έχει ανάγκη από ένα τέμενος-σημείο αναφοράς. Αυτό θέλουμε; Ή μήπως ένα τέμενος, λιτό και λειτουργικό, μπορεί να κρατήσει όλες τις πλευρές ικανοποιημένες; Εστω για λίγο...
πηγή
 
http://pisostapalia.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.