Το τι έχει συμβεί είναι λίγο πολύ σε όλους γνωστό. Όπως και το που ακριβώς είμαστε αυτή τη στιγμή.
Επειδή πολλά διαβάζω και ακούω, είπα να λάβω και εγώ θέση.
Κατ αρχάς δε βάζω στην ίδια μοίρα τους φορτηγατζήδες ιδιοκτήτες με αυτούς που υπέστησαν μειώσεις μισθών στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Οι ιδιοκτήτες ΔΧ, όπως και οι ταξιτζήδες όπως και οι συμβολαιογράφοι ανήκουν κατά τη γνώμη μου σε εξαιρετικά και παράλογα προνομιούχες επαγγελματικές ομάδες.
Δε βλέπω κανένα λόγο να είναι κλειστά αυτά τα επαγγέλματα. Μα κανένα. Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν κότες στο να αγγίξουν το θέμα και τώρα ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ την.. ...“κρίση” και τα “μέτρα” ετοιμάζονται να τους την πέσουν.
Πάμε όμως στο δικαίωμά τους στην απεργία. Είναι αναφαίρετο. Αν θέλουν να απεργήσουν και να μη δουλέψουν καλά κάνουν. Όμως δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αποκλείουν διυλιστήρια, να καταλαμβάνουν τη δεξιά λωρίδα στην εθνική οδό ή τη δεξιά λωρίδα στη διασταύρωση Βουλιαγμένης και Αλίμου. Αν πάω εγώ να αφήσω το αμάξι μου εκεί θα με πάρουν σηκωτό. Σε αυτούς δεν το κάνουν.
Γιατί;
Τσαμπουκά ρε αδερφέ! Επειδή οι πιο πολλοί από αυτούς είναι νταβραντισμένα παλικάρια, ξέρουν όλοι πολύ καλά πως θα πέσει ξύλο για να φύγουν. Αλλά και αυτοί θα πρέπει να ξέρουν πως η μαγκιά τους φτάνει μέχρι του σημείου που τους επιτρέπει ο νόμος.
Θέλουν να διαμαρτυρηθούν; Καμία αντίρρηση. Να κάνουν μια πορεία όπως όλες οι άλλες κοινωνικές ομάδες, να κλείσουν και το κέντρο για κανά δυο ώρες και να το κάνουν και κάθε μέρα. Κατάληψη όμως δημοσίων οδών επ αόριστον δε δικαιολογείται. Δεν είναι οι πειρατές ή η νταβατζήδες των δρόμων. Είναι επαγγελματίες.
Καταλαβαίνω κάποιους που συντάσσονται μαζί τους. Είναι επειδή είναι όλοι τόσο αγανακτισμένοι που γουστάρουν να βλέπουν κάποιον να πατάει πόδι.
Όμως…..
Τα πραγματικά θύματα σε αυτή την ιστορία δεν ήταν μέχρι τώρα οι ιδιοκτήτες ΑΛΛΑ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥΣ!!!! Για ψάξτε λίγο κάτω από τι συνθήκες εργασίας δουλεύουν αυτοί οι άνθρωποι. Αμέτρητες ώρες στο δρόμο, μαύρη εργασία, ανασφάλιστοι σε πολλές περιπτώσεις και υπό καθεστώς απειλής. Ας μας πουν οι κύριοι ιδιοκτήτες αν είναι αλήθεια ή ψέματα αυτά.
Και ας μας πουν γιατί φοβούνται την απελευθέρωση. Όποιος νομίζει πως είναι για τα 100 χιλιάρικα της άδειας γελιέται. Είναι επειδή ακριβώς κάποιοι άνθρωποι που τόσα χρόνια ήταν υπάλληλοί τους θα μπορούν αν βγάλουν μια άδεια και να κάνουν τη δουλειά που έκαναν για αυτούς με πολύ καλύτερες συνθήκες. Την ίδια στιγμή, κάποιοι μάγκες αφεντικά θα πρέπει να ξαναστρώσουν κώλο στο τιμόνι για να αντεπεξέλθουν στις νέες συνθήκες.
Και για να τελειώνω με το γιατί είμαι κατά: και μόνο που αυτό το δικαίωμα θεμελιώθηκε επί χούντας (οι άδειες έκτοτε δεν έχουν αυξηθεί παρά μόνο το τονάζ) μου αρκεί εμένα για να καταργηθεί.
Τώρα ίσως να έχετε συμπεράνει πως είμαι υπέρ και της επίταξης.
ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ!!!!!
Όπως είπα και πριν, ο κάθε εργαζόμενος ή και επιχειρηματίας (όπως είναι αυτοί, μην το ξεχνάμε) έχει δικαίωμα στην απεργία και τη διαμαρτυρία. Στο βαθμό λοιπόν που δεν καταλαμβάνουν οδικές αρτηρίες, δεν εμποδίζουν διυλιστήρια ή δε σπάνε στο ξύλο αυτούς που θέλουν να δουλέψουν (και μην πει κανείς ότι δε γίνεται αυτό) έχουν κάθε δικαίωμα να κάτσουν σπίτι τους ή να πάνε στην πορεία τους και να μη δουλέψουν.
Η ΕΠΙΤΑΞΗ Η ΠΙΟ ΣΩΣΤΑ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ!!!!!
Ας χρησιμοποιήσουν βυτιοφόρα του στρατού (όπως και κάνουν), ας χρησιμοποιήσουν τα ιδιωτικής χρήσεως, ας κάνουν ότι θέλουν. Όμως στην επίταξη δε συμφωνώ.
Και εδώ είναι το μοναδικό σημείο που γουστάρω τους φορτηγατζήδες. Έχουν ξεβρακώσει όλη την κυβέρνηση! Έχουν αφήσει τον ΓΑΠ τελείως ξεκρέμαστο.
Να δίνεται διαταγή επίταξης ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ!!!!!
Μιλάμε για φοβερά ανίκανους ανθρώπους! Πλήρης διασυρμός του κρατικού μηχανισμού και της κυβέρνησης. Και αυτό κατά βάθος το γουστάρω.
Συμπέρασμα: μάγκες, δε συμφωνώ μαζί σας αλλά αναγνωρίζω το δικαίωμά σας στην απεργία. Και ας μην μείνει σταγόνα βενζίνης, και ας μην πάει διακοπές κανείς, και ας μείνουμε όλοι Αθήνα να πήξουμε. Όχι όμως κατάληψη δρόμων, όχι ψευτοτσαμπουκάδες.
Και για να είμαστε για μια στιγμή λίγο ειλικρινείς όλοι μας, τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις των προηγούμενων 30 χρόνων τις στήριζαν τα μεγαλοσυμφέροντα και οι συντεχνίες. Ε, καταλαβαίνω ότι πονάει να σε αδειάζουν αυτοί που στήριξες τόσα χρόνια με την ελπίδα πως δε θα χάσεις την καβάτζα σου (η ειρωνεία μεγαλώνει ακόμα περισσότερο αν αναλογιστούμε τις καταβολές του υπουργού που έχουν τώρα απέναντί τους).
Κλείνω με τη “συμπαθή” ράτσα των δημοσιογράφων: εσείς μια χαρά καβατζώσατε τα δικαιωματάκια σας και τώρα χορεύετε στο ρυθμό που σας σφυράνε. Κόφτε το παραμύθι πως τα νησιά δεν έχουν βενζίνη. Τα περισσότερα δεν έχουν κανένα πρόβλημα γιατί ανεφοδιάζονται από πλοία. Άντε λαμόγια, έχετε γίνει κουραστικοί.
Πηγή: http://passenger1975.wordpress.com/2010/07/31/λίγα-λόγια-για-την-απεργεία-των-φορτηγ/

































