Ο Τάσος Μαντέλης ως υπουργός Μεταφορών τα Χριστούγεννα του 1997 υπέγραψε την έγκριση της προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Siemens και ΟΤΕ για την ψηφιοποίηση του Οργανισμού «εφαρμόζοντας την κυβερνητική πολιτική» και χωρίς να έχει μελετήσει τους όρους της, γιατί, όπως εξηγεί, «ο υπουργός δεν επιτρέπεται να αναμειγνύεται στη διαχείριση των υποθέσεων του ΟΤΕ».
Στα τέλη του Νοεμβρίου του 1998 αποδέχτηκε, ύστερα από σύντομη τηλεφωνική επικοινωνία με «κάποιον» του οποίου δεν θυμάται το όνομα, την έμπρακτη εκδήλωση της εκτίμησης που έτρεφε «για την προσωπικότητά μου προφανώς, γι' αυτό που πρεσβεύω», ο γερμανικός κολοσσός.
Χωρίς δεύτερη σκέψη εξαργύρωσε την εκτίμηση, αποδεχόμενος να κατατεθεί από τη Siemens σε τραπεζικό λογαριασμό, τον οποίο είχε ανοίξει κατόπιν παραγγελίας του ο κουμπάρος του, το ποσόν των 200.000 μάρκων.
«Κάποιος»
Σήμερα, που έχουν πέσει οι μάσκες και ο «Α. Roccos» (ο κωδικός του λογαριασμού) έχει πρόσωπο, ο πρώην υπουργός, κατηγορούμενος πλέον για «ξέπλυμα βρόμικου χρήματος», δεν είναι σε θέση να θυμηθεί ακριβώς τη στιχομυθία που είχε με τον «κάποιον» -όπως τον αναφέρει-, ο οποίος εκπροσωπούσε τη Siemens, παρά μόνο το «γενικό νόημα» ότι η εταιρεία «ήθελε να με υποστηρίξει με μια χορηγία για τον προεκλογικό μου αγώνα».
«Εκ των υστέρων», εκ του αποτελέσματος δηλαδή, όπως παραδέχτηκε απολογούμενος, ο κ. Μαντέλης βλέπει πίσω από εκείνη τη συμπεριφορά «ένα τεράστιο πολιτικό λάθος, το κόστος του οποίου πληρώνω».
Η απάντησή του, όμως, στην εύλογη ερώτηση της ανακρίτριας για τη σκοπιμότητα του ανοίγματος του λογαριασμού στο όνομα του κουμπάρου καταδεικνύει το προφανές. Οτι γνώριζε πολύ καλά τι έκανε.
«Ηθελα να ζητήσω υποστήριξη με χορηγίες από πολιτικούς φίλους που ζούσαν στο εξωτερικό και δεν ήθελα να φαίνεται το όνομά μου, γιατί αυτό μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα πολιτικής εκμετάλλευσης», ομολογεί.
Κι ενώ διέπραξε το «τεράστιο αυτό πολιτικό λάθος» προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τους πολιτικούς φίλους ώστε να τον συνδράμουν οικονομικά κατά την προεκλογική του εκστρατεία και όχι για να λάβει «δώρα» από τη Siemens, η κίνηση του λογαριασμού απέδειξε ότι έτρεφε ...φρούδες ελπίδες.
Κανένας άλλος
Κανένας «πολιτικός φίλος», πλην της Siemens, δεν εμφανίζεται να ανταποκρίθηκε στο «κάλεσμά» του.
Στον λογαριασμό κατατέθηκαν ακόμα 250.000 μάρκα μέσω τραπεζικού λογαριασμού, δικαιούχος του οποίου ήταν και πάλι η γερμανική εταιρεία, με την οποία διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι «δεν είχα καμιά ιδιαίτερη σχέση».
Γι' αυτό μάλιστα το ποσόν εμφανίζεται να μη γνωρίζει καν τον ευγενή «χορηγό». Απλώς λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές ενημερώθηκε για την κατάθεση, ο καιρός πέρασε, αλλά καμία έρευνα δεν διενήργησε για τον εντοπισμό του καταθέτη.
Υπέθεσε
Ο ανυποψίαστος υπουργός απλώς ...υπέθεσε ότι «θα ήταν ένας από τους ελάχιστους που είχα δώσει τον αριθμό του λογαριασμού και περίμενα να με ενημερώσει». Και όπως είναι αυτονόητο, «απ' ευθείας δεν μπορούσα να ζητήσω ενημέρωση από την τράπεζα».
Παρότι όμως η προεκλογική περίοδος κοστίζει, οι φίλοι, πλην της Siemenς, δεν προσέτρεξαν, η «χορηγία» του γερμανικού κολοσσού στάθηκε ικανή να καλυφθεί -όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο- κι ένα μέρος των «διδάκτρων και λοιπών αμοιβών» του φοιτούντος στο εξωτερικό υιού Μαντέλη.
Υπόλοιπο
Απέμεινε μάλιστα κι ένα ικανό υπόλοιπο, το οποίο τώρα προτίθεται να διαθέσει, «όταν αποδεσμευθεί, σε έναν χρήσιμο κοινωνικό σκοπό».
Στην κατακλείδα της απολογίας του και προς επίρρωσιν του ισχυρισμού ότι «ουδέποτε πέρασε από το μυαλό μου να κερδοσκοπήσω από πολιτικές θέσεις», ο κ. Μαντέλης αναφέρεται και «στις στέπες της Ασίας, όπου τρέχω στη θέση και στην ηλικία μου για να εξασφαλίσω καλύτερη ζωή στην οικογένειά μου». *
Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ
«Αναρμόδιος για τον ΟΤΕ» και «λάθος» το χρήμα
Στην υπογραφή της επίμαχης Προγραμματικής Σύμβασης που φέρεται ότι ζημίωσε το ελληνικό Δημόσιο, ο ρόλος του υπουργού ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτος, παρ' όλα αυτά οι ενέργειές του... ωφέλησαν τον ΟΤΕ. Καθώς όχι μόνο «δεν ζημίωσα τον Οργανισμό, αλλά με τις ενέργειές μου, τον ωφέλησα».
Στις ερωτήσεις της ανακρίτριας για τον χειρισμό της σύμβασης, ζήτημα που έχει απασχολήσει το μεγαλύτερο μέρος της ανάκρισης, ο κ. Μαντέλης φέρεται ότι δεν είχε κανέναν ρόλο στις αποφάσεις. Και αυτό γιατί ο υπουργός Μεταφορών «δεν επιτρέπεται να αναμειγνύεται στη διαχείριση των υποθέσεων του ΟΤΕ, δεν είχε αρμοδιότητα να κάνει κοστολογικό έλεγχο, καθώς υπεύθυνα είναι τα διοικητικά όργανά του».
Ενδεικτικές είναι οι απαντήσεις στις καίριες ερωτήσεις που τέθηκαν στην οκτάωρη απολογία του, αναφορικά με την υπογραφή της Σύμβασης:
Είχατε μελετήσει πριν από την έγκριση τους όρους της Προγραμματικής Σύμβασης για την Ψηφιακοποίηση του ΟΤΕ;
«Οχι, δεν ήταν δυνατόν. Ο υπουργός δεν επιτρέπεται να αναμειγνύεται στη διαχείριση των υποθέσεων του ΟΤΕ. Ελαβα γνώση όταν μου υπεβλήθη μαζί με την Εισήγηση της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνιών και της Επιτροπής Προγραμματικών Συμβάσεων. Ο χρόνος που είχα στη διάθεσή μου για 16 συμβάσεις ήταν μία ή δύο μέρες το πολύ».
Σε τι συνίστατο η εποπτεία την οποία ασκούσατε στον ΟΤΕ;
«Ο υπουργός δεν είχε και δεν έχει το δικαίωμα να αναμειχθεί στις υποθέσεις του ΟΤΕ. Αυτό λέει η ευρωπαϊκή νομοθεσία, οι κανόνες ανταγωνισμού και το περιέγραφε από άλλη οπτική γωνία ο καταστατικός νόμος του ΟΤΕ. Η διοίκηση των υποθέσεων του ΟΤΕ ανήκει αποκλειστικά στα καταστατικά διοικητικά όργανά του. Λάθη ή παρανομίες ή μη τήρηση των διαδικασιών δεν διαπιστώθηκαν. Ουδέποτε εξεφράσθη σε εμένα διαμαρτυρία».
Σε ποιες ενέργειες προβήκατε ώστε να διασφαλίσετε τα συμφέροντα του ΟΤΕ από το ενδεχόμενο υπερκοστολόγησης του έργου;
«Ο υπουργός δεν είχε αρμοδιότητα ούτε ήταν δυνατόν να κάνει κοστολογικό έλεγχο. Για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του ΟΤΕ, έλεγξε όσα έκαναν η διοίκηση και οι υπηρεσίες του Οργανισμού.
»Το ερώτημα για την υπερκοστολόγηση είναι θεωρητικό όσον αφορά την περίοδο που ήμουν υπουργός. Από τον κοστολογικό έλεγχο που έκανε ο διεθνούς κύρους σύμβουλος Arthur Andersen, το περιθώριο του κέρδους της Siemens ήταν κάτω από τα όρια εύλογου κέρδους που είχε θεσπίσει το υπουργείο Οικονομικών».
Δεν είχε σχέση με ΟΤΕ
Οσο για τα περί "εκλογικής χορηγίας", επανέλαβε ότι τα χρήματα "δεν είχαν σχέση με τον ΟΤΕ, καθώς δεν συνδυαζόταν με τα καθήκοντά μου. Η προσφορά ήταν από τη διοίκηση της Siemens Γερμανίας, δεν συνδεόταν με τίποτα επιλήψιμο, αυτή την εικόνα είχα. Εκ των υστέρων είδα ότι ήταν τεράστιο πολιτικό λάθος. Αρνούμαι ότι ήταν δωροδοκία ή δώρο για την έγκριση προγραμματικών συμβάσεων, που είχαν ολοκληρωθεί ένα χρόνο πριν ή για οτιδήποτε που ανάγεται στα καθήκοντά μου».
Πώς ελέγξατε αν αυτός που σας τηλεφωνούσε, εκπροσωπούσε όντως τη Siemens και σε ποια γλώσσα σάς μίλησε;
«Η συζήτηση έγινε στα αγγλικά και το περιεχόμενο της κουβέντας μού ενέπνευσε εμπιστοσύνη».
Ηταν νοητό να δεχθείτε χρήματα από μητρική εταιρεία αντισυμβαλλομένων του ΟΤΕ;
«Δεν ζημίωσα τον ΟΤΕ, αλλά με τις ενέργειες που έκανα, τον ωφέλησα. Η χορηγία δεν είχε σχέση με τον ΟΤΕ, δεν συνδυαζόταν με τα καθήκοντά μου. Ομως ήταν πολιτικό λάθος. Σε καμία περίπτωση δεν πίστευα ότι είναι κάτι παράνομο, δεν απαγορευόταν ρητά από το νόμο».
Της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΞΥΝΟΥ
ΠΗΓΗ : http://www.enet.gr
