Ο Γιάννης Αγγελάκας έγραψε ένα κείμενο-απάντηση στην “απολογία” του Πέτρου Κωστόπουλου για το κλείσιμο της IMAKO.
Το κείμενο έχει ως εξής:
“Διαβάζοντας την επιστολή απάντηση απολογία του κυρίου Πέτρου Κωστόπουλου για το κλείσιμο της ΙΜΑΚΟ έκανα μερικες σκέψεις ψύχραιμες χωρίς ίχνος χαιρεκακίας , μερικες στιγμες μάλιστα ένοιωσα μια βαθειά θλίψη για τις στενοχώριες τις έννοιες και τα δυσβάσταχτα βάσανα που περνά κάποιος άνθρωπος που υπήρξε μέχρι πρότινος ο γκουρού της ανεμελιάς και της ελαφράδας για ένα μεγάλο κομμάτι της νεοελληνικής μας κοινωνίας.
Ωστόσο η έκπληξη ή η αποκορύφωση αν θέλετε της κατάθλιψης που τραγικά διαπερνά όλο το κείμενο έρχεται τη τελευταία στιγμή στο τελευταίο υστερόγραφο:
”ΥΓ.4: Πάτησα σχεδόν τα 60 αλλά επιμένω: Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Θα τα ξαναπούμε…”
Δεν λέω , μπορεί και να’ναι ηρωικό να βλέπεις τον καπετάνιο να βουλιάζει με το πλοίο του, μέσα στα τοξικά απόβλητα που ο ίδιος δημιουργούσε όλα αυτά τα χρόνια, φωνασκώντας ‘δεν μετανοιώνω’, αλλά πείτε μου αν υπάρχει ένας στοιχειωδώς σκεπτόμενος και ευαίσθητος Έλληνας που να μη γνωρίζει έστω και εκ τω υστέρων ότι το εν λόγω απόφθεγμα υπήρξε ένα απο τα βασικά συνθήματα με τα οποία η πασοκική πανούκλα έπεσε πάνω στη παραζαλισμένη μεταπολιτευτική ελληνική κοινωνία τότε στα μέσα της δεκαετίας 80 για να αποπλανήσει και να μυήσει σχεδόν τους πάντες δεξιούς αριστερούς στις ιερές αξίες του σταρχιδισμού, του κωλαρπαξισμού, του τομαρισμού, της απενοχοποίησης του κυνηγιού του κέρδους και της εφήμερης δόξας και να μας βάλει όλους να τρέχουμε κακόγουστοι χωρίς μνήμη λαχανιασμένοι και χαζοχαρούμενοι προς τον όλεθρο. Κρίμα που 60 χρόνια ζωής δεν άφησαν ούτε ένα τόσο δα ίχνος γνώσης μέσα στην ύπαρξη του κυρίου Κωστόπουλου.
Του αφιερώνω ένα τετράστιχο που σε κάποιους θα θυμίσει κάτι:
Η ζωή είναι μεγάλη
κι αν την κάνεις καρναβάλι
Θα’ρθει η ώρα να χτυπήσεις
το ξερό σου (τ’αδειανό σου;) το κεφάλι”
Πηγή: cosmo
συμφώνω με τον Αγγελάκα, ο οποίος είναι επίσης Γαύρος. και αφιερωμένο εξαιρετικά: σε αγαπάω τσάκα και ας με λένε βλάκα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠες τα ρε Αγγέλακα στον "κακομοίρη" Π. Κωστόπουλο που από οδηγός ταξί έγινε εκδότης χάρις στις γνωριμίες της μητέρας του με τον Ανδρέα.
ΑπάντησηΔιαγραφήσωστός . Στο μυαλό μου ήρθε μια φράση που λέει μέσα στην αγία γραφή "είδα τα τέλη των αμαρτωλών και εφοβήθει" . Εννοεί ότι όπως στρώνει ο καθένας στο τέλος κοιμάται . Αν και για το συγκεκριμένο , πιστεύω ότι η οικονομική κρίση έφερε το τέλος του life style , όχι γιατί οι Έλληνες έβαλαν μυαλό και άφησαν στην άκρη την ελαφροκουλτούρα .
ΑπάντησηΔιαγραφή