Πλούσιοι ιδιοκτήτες, απλήρωτοι εργαζόμενοι

Το επικείμενο κλείσιμο του ΔΟΛ δεν ήταν μια νομοτέλεια που επισπεύσθηκε λόγω κρίσης. Το επικείμενο κλείσιμο του ΔΟΛ έχει ονοματεπώνυμο: Σταύρος Ψυχάρης.                                   


-21 Δεκεμβρίου 2016
Γράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης.

Οι εκατοντάδες αναλύσεις για τον θάνατο της παραδοσιακής εφημερίδας.  Τα χιλιάδες σχόλια συμπαράστασης στα social media. Τα  - δυστυχώς – ακόμη περισσότερα σχόλια κακεντρέχειας.

Τα άρθρα σαν κι αυτό που διαβάζετε, οι δηλώσεις, τα αφιερώματα κλπ.  Καμία από τις λέξεις που γράφονται και λέγονται για το επικείμενο κλείσιμο του ΔΟΛ δεν πρόκειται να πληρώσει τους απλήρωτους εργαζομένους.
Και, άρα, καμία δεν πρόκειται να δώσει ουσιαστική λύση στο αδιέξοδό τους.
Διότι πρόκειται περί αδιεξόδου, μην έχετε καμία αμφιβολία.

Όταν για διάφορους λόγους εγκλωβίζεσαι σε μια δουλειά που καταρρέει, μπορώ να σας διαβεβαιώσω εκ πείρας ότι επηρεάζεσαι σε όλους τους τομείς της ζωής σου, όχι μόνο τον οικονομικό.  Αρρωσταίνεις.  Δεν το εύχομαι σε κανέναν. Όπως δεν εύχομαι σε κανέναν την ανεργία.  Όποιος την εύχεται, επειδή ο «ΔΟΛ» ή ο «Πήγασος» ήταν προπύργια της διαπλοκής, αποτελεί ένα βασικό κομμάτι του προβλήματος της χώρας, κατά τη γνώμη μου, μεγαλύτερο από όσο υπήρξε  ο Πρετεντέρης ας πούμε. Η ολοφάνερη υστεροβουλία του Πρετεντέρη, δεν ξεγελούσε κανέναν από ένα σημείο και μετά.

Η χαιρεκακία όμως, η γνήσια ψυχική ασχήμια που ξερνούν πάνω σε απλούς εργαζομένους, οι διαδικτυακοί κριτές των πάντων είναι ένα δηλητήριο που διαπερνάει απ ‘ άκρη σε άκρη την ελληνική κοινωνία  με αποτελέσματα που φτάνουν μέχρι και τα έδρανα της βουλής.

Σε κάθε περίπτωση όμως, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Ο ΔΟΛ δεν κλείνει, εξαιτίας των κάφρων του πληκτρολογίου. Αυτοί απλώς χορεύουν πάνω από το πτώμα του. Ο ΔΟΛ δεν κλείνει ούτε εξαιτίας –αποκλειστικά – της οικονομικής κρίσης ή του ΣΥΡΙΖΑ που τον είχε στοχοποιήσει και προφανώς δεν επρόκειτο να βοηθήσει στην διάσωσή του (δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες ο Αλέξης).

Ο ΔΟΛ κλείνει κατά κύριο λόγο επειδή ο Σταύρος Ψυχάρης αποδείχθηκε ανάξιος αντικαταστάτης του Λαμπράκη. Σε όλα τα επίπεδα. Ο κατήφορος του ΔΟΛ δεν ήταν νομοτέλεια. Ο κατήφορος του ΔΟΛ ήταν αποτέλεσμα λάθος επιλογών.

Οι παραδοσιακοί εκδότες , παρότι ούτε εκείνοι έπαιξαν πάντοτε έναν καθαρό και χρήσιμο ρόλο στην ιστορία της Ελλάδας,  διέθεταν ως επί το πλείστον μια ξεχωριστή καλλιέργεια και την απαραίτητη αισθητική να μην αγκαλιάζουν το αγοραίο με την ευκολία που το έκαναν οι απόγονοί τους.  Αυτό είχε και επιχειρηματικά οφέλη, πέρα από οφέλη για τους αναγνώστες των μέσων τους. Η αισθητική και η καλλιέργεια, συνήθως συνοδεύονται και από αίσθηση του μέτρου. Ο νεοπλουτισμός, αντιθέτως,  είναι αμετροεπής και χυδαία επιθετικός.

Ο ΔΟΛ, στα χέρια του Σταύρου Ψυχάρη, έχασε το μέτρο . Τόσο οικονομικά, όσο, κατά την γνώμη μου και δημοσιογραφικά. Τα «Νέα» και το «Βήμα» παραμένουν κατά τη γνώμη μου δυο καλές εφημερίδες, με ορισμένους σπουδαίους δημοσιογράφους στις τάξεις τους, ωστόσο ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίο ο Οργανισμός προσπάθησε να ασκήσει πολιτική στα χρόνια της κρίσης, τον  κατέστησε σχεδόν αποκρουστικό για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Αυτό είναι το ένα σκέλος. Το άλλο είναι ο υπερδανεισμός και η αντίληψη του αφεντικού του ΔΟΛ ότι πάντα θα υπάρχουν θαλασσοδάνεια για να τον σώνουν. Μια επιχειρηματική λογική κοντόφθαλμη και δίχως όραμα,  αρκετά διαδεδομένη βέβαια στην χώρα μας, αλλά μακροπρόθεσμα και αναπόφευκτα καταστροφική.

Καταστροφική για ποιον, θα μου πείτε.   Για τον ίδιο τον Ψυχάρη ή για τους εργαζομένους του; Διότι εδώ έχουμε μια επανάληψη του φαινομένου, πλούσιος ιδιοκτήτης – απλήρωτοι εργαζόμενοι. Κανείς από τους μεγαλοεκδότες των οποίων οι επιχειρήσεις φέσωσαν εκατοντάδες εργαζομένους δεν έχασε επί της ουσίας την προσωπική του περιουσία – με πιθανή εξαίρεση τον Πέτρο Κωστόπουλο.

Οι υπόλοιποι έχασαν το κύρος τους, την επιρροή τους  και τίποτα παραπάνω.  Με κριτήριο την αμείλικτη  ηθική των μπίζνες, αυτό είναι λογικό έως και θεμιτό. Συμβαίνει,  μάλλον, παντού.  Είναι όμως ταυτόχρονα και απωθητικό. Δείγμα μιας  «ελίτ» που έχει απωλέσει κάθε επαφή με τον αληθινό κόσμο και τροφοδοτεί φαινόμενα Τραμπ και Λεπέν, άθελά της (ή όχι και τόσο).

Αν προσθέσετε στα παραπάνω και την απαραίτητη δόση νεοελληνικής, μπακαλίστικης κουτοπονηριάς, ίσως καταλάβετε καλύτερα όσα συμβαίνουν σήμερα στα πάλαι ποτέ κραταιά συγκροτήματα ΜΜΕ.
Τα οποία, όταν ξεπούλησαν και την τελευταία ικμάδα μιας κάποιας αρχοντιάς που τους κληροδοτήσαν οι παραδοσιακοί εκδότες, ξέπεσαν στην απόλυτη χυδαιότητα.
Κι αυτό δεν δικαιολογείται ούτε με την ηθική των μπίζνες, ούτε με κανενός είδους ηθική.

πηγή: www.sdna.gr
Share on Google Plus

Μήνυμα σχετικά με τα σχόλια σας...από.. Κωνσταντίνος Α.

Για περιπτώσεις αναπαραγωγής άρθρων μας,διαβάστε πρώτα τους Όρους Χρήσης © www.eglimatikotita.gr

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το eglimatikotita δεν υιοθετεί τα άρθρα και το περιεχόμενο τους που προέρχονται από άλλα blog και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οιασδήποτε φύσεως ευθύνη. Για οποιαδήποτε παράπονα ή διευκρινίσεις μπορείτε να στείλετε το μήνυμα σας στο Email της διαχείρισης.ΕΔΩ .
Ή μπορείτε και να αφήσετε μήνυμα στη σελίδα μας στο Facebook ΕΔΩ

Υ.Γ..Το eglimatikotita.gr είναι τελείως ανεξάρτητο blog και δεν παίρνει εντολές από πολιτικά γραφεία και απο-κόμματα.Βασίζεται μόνο στους αναγνώστες του και σε κανέναν άλλον.Ευχαριστώ.
loading...
    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 σχόλια :

  1. Ανώνυμος12/21/2016 10:03 μ.μ.

    Κακό ψόφο στο Λαμπρακιστάν. Στα τσακίδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος12/22/2016 9:50 π.μ.

    ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΛΥΠΑΤΑΙ, ΔΙΟΤΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ, ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή