Header Ads

Τι πραγματικά είπε ο Ισοκράτης (Προσοχή ακατάλληλο για αντιρατσιστές!)



Μέρες που είναι, με τους λαθρομετανάστες να εποικίζουν πλέον κάθε γωνιά αυτής της έρμης πατρίδος, πολλοί είναι εκείνοι που για να κάμψουν τις όποιες αντιστάσεις προσπαθούν να πείσουν τις κατά τόπους ξεσηκωμένες κοινότητες Ελλήνων, ότι οι νέοι «μουσαφίρηδες» μπορούν κι αυτοί να γίνουν... Έλληνες. Πως αυτό εξαρτάται μόνον από εμάς και από το πόσο καλοί και ανεκτικοί θα είμαστε και εν τέλει, ότι αυτό δίδασκαν και οι πρόγονοί μας, όπως ο σπουδαίος Ισοκράτης, ο οποίος παραδέχθηκε - λένε - ότι «Έλληνες είναι οι της ημετέρας Παιδείας μετέχοντες».

Μόνο που αυτό δεν το είπε ο Ισοκράτης. Καμία σχέση. Το είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, βάζοντάς το στο στόμα του Ισοκράτη. Θυμίζουμε ότι τότε είχαν ξεκινήσει τα πρώτα μεταναστευτικά ρεύματα, κυρίως από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και λοιπές Ασιατικές χώρες, καθώς και κάποιες αφρικανικές. Ο τότε Πρόεδρος είχε προσπαθήσει με το «σοφό» ύφος του - ο Θεός να τον συγχωρέσει - να κάμψει την οργή των Ελλήνων και να τους φορτώσει με ενοχικά συμπλέγματα για το ρατσισμό και τη... μισαλλοδοξία. Αυτή ήταν η καραμέλα τότε.

Ο κ. Στεφανόπουλος όμως, έλαβε και μία επιστολή τότε, την 6η Νοεμβρίου 2000, από την σημαντικότατη φιλόλογο Άννα Τζιροπούλου-Ευσταθίου, η οποία εγκατέλειψε το μάταιο τούτο κόσμο στις 2 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους. Ας δούμε τι έγραφε.

Το σημαντικότερο απόσπασμα της επιστολής Τζιροπούλου


Πουθενὰ δὲν ἀναφέρει ὁ Ἰσοκράτης (οὒτε ἂλλος Ἓλλην συγγραφεὺς) ὃτι «Ἓλληνὲς εἰσι οἱ μετέχοντες τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας». Ἡ ρῆσις αὐτὴ, τὴν ὁποίαν κατά κόρον ἐξεμεταλεύθησαν τὰ Μ.Μ.Ε., εἶναι χαλκευμένη, παράφρασις, παρερμηνεία, διαστρέβλωσις τοῦ 50οῦ ἐδαφίου απὸ τὸν «Πανηγυρικὸν» τοῦ Ἰσοκράτους, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν πραγματικότητα διατυπώνει, σαφῶς, τελείως αντίθετη ἒννοια. (Γι’ αὐτὸ δὲν ἐπιθυμοῦν κάποιοι νὰ διδάσκονται τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ εις τὰ σχολεῖα: γιὰ νὰ μποροῦν διάφοροι ἐπιτήδειοι, νὰ ἐρμηνεύουν τὰ ἀρχαῖα κείμενα ὃπως τοὺς βολεύει).

Ὁ Ἰσοκράτης, λοιπὸν, πλέκων τὸ ἐγκώμιον τῆς πνευματικῆς αἲγλης τῶν Ἀθηνῶν, γράφει ἐπὶ λέξει:
«.... ΤΟΣΟΥΤΟΝ Δ’ ΑΠΟΛΕΛΟΙΠΕΝ Η ΠΟΛΙΣ ΗΜΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟ ΦΡΟΝΕΙΝ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΩΣΘ΄ ΟΙ ΤΑΥΤΗΣ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΓΕΓΟΝΑΣΙΝ, ΚΑΙ ΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΝΟΜΑ ΠΕΠΟΙΗΚΕ ΜΗΚΕΤΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΔΟΚΕΙΝ ΕΙΝΑΙ, ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΛΕΙΣΘΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ Η ΤΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ.»

Τὸ ρῆμα «πεποίηκε» καὶ τὸ τὸ ἀπαρὲμφατον «δοκεῖν», τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ὁ Ἰσοκράτης, δὲν ἒχουν τεθῆ τυχαίως. Ὃπως παρατηρεῖ καὶ ὁ σχολιογράφος τῶν Κωδίκων, ὁ Ἰσοκράτης πάντοτε «σαφεῖ τῇ λέξει κέχρηται» (vita 1.10). Σημειωτέον δὲ, ὃτι συνεπλήρωνε καὶ ἐτελειοποιοῦσε τὸν «Πανηγυρικὸ» περισσότερο ἀπὸ δέκα ἒτη, προκειμένου νὰ τὸν ἀπαγγείλη κατὰ τὴν ἑκατοστὴν Ὀλυμπιάδα – τὸ 380 π.ν.χ.-, ὃπου, ὡς γνωστὸν, συμμετεῖχον ΜΟΝΟΝ Ἓλληνες.

Τὸ ρῆμα “ποιῶ” σημαίνει κατασκευάζω, φτιάχνω, δημιουργῶ. Τό μέσον (μέση φωνὴ) “ποιούμαι” σημαίνει ὑπολαμβάνω, νομίζω: «συμφορὰν ποιοῦμαι» = θεωρῶ ὡς συμφορὰν (ἀνάλογες σημερινὲς ἐκφράσεις: «περιποιημένη συμπεριφορὰ», «κατασκευασμεύνη ὑπόθεσις», «φτιαχτὸ ζήτημα».

Τὸ δὲ ρῆμα «δοκῶ» σημαίνει ὑποθέτω, νομίζω, φαντάζομαι: δοκεῖ = φαίνεται, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν πραγματικότητα. «Τά δοκούντα –μόνον - τῷ δοκοῦντι εἶναι ἀληθῆ» τονίζει ὁ Πλάτων εἰς τὸν διάλογον «Θεαίτητος» (158 Ε).

Τι διαπιστώνει ο Ισοκράτης;


«Ἡ πόλις μας (δηλαδή αἱ Ἀθῆναι, ἡ Ἑλλὰς Ἑλλάδος κατὰ τὸν Θυκυδίδη), τόσον ἒχει ἀφήσει πίσω της («ἀπολέλοιπε», «ἐξεπέρασε») ὡς πρὸς τὴν φρόνησιν τοὺς ἂλλους ἂνθρώπους, ὣστε οἱ μαθηταὶ αύτῆς ἒγιναν διδάσκαλοι ἂλλων καὶ τὸ ὂνομα τῶν Ἑλλήνων πεποίηκε ( = ἐδημιούργησε τὴν πεποιημένην, πλαστὴν ὲντύπωσιν) δοκεῖν εἶναι ( =νὰ φαίνεται ὃτι εἶναι –δίχως ὃμως νὰ εἶναι) χαρακτηριστικὸν ὂχι πιὰ τοῦ γένους ἀλλὰ τῆς διανοίας καὶ νὰ ἀποκαλοῦνται Ἓλληνες (δὲν τοὺς ἀποκαλοῦμε ἐμεῖς) μᾶλλον οἱ μετέχοντες τής ἡμετέρας ἐκπαιδεύσεως παρὰ (οἱ μετέχοντες) τῆς κοινῆς φύσεως ( =γεννήσεως, καταγωγῆς).

Δηλαδὴ, κάτι παρόμοιο μὲ αὐτὸ ποὺ γίνεται σήμερα μὲ τοὺς καθηγητὲς ξένων γλωσσῶν. Οἱ μαθηταὶ λένε: «ἡ γαλλίδα», «ἡ γερμανίδα», «ὁ ἂγγλος», κ.ο.κ., ἐννοώντας τοὺς -Ἓλληνες- καθηγητὰς, οἱ ὁποῖοι διδάσκουν αὐτὲς τὶς γλῶσσες.

Γι’αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐτακτοποίησε τὸ ἀνεφυὲν πρόβλημα, καθορίζοντας ὡς «ἑλληνίζοντας» (καὶ ὂχι «Ἓλληνας») τοὺς ξένους τοὺς διδάσκοντας ἑλληνικὰ. Ἒτσι ἒχομε τοὺς «ἑλληνίζοντας» Ἰουδαίους, δηλαδὴ τοὺς ὁμιλοῦντας τὴν Ἑλληνικὴν, καὶ γενικῶς τοὺς συγγραφεῖς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ κράτη τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Δύσεως, ὡμιλοῦσαν, ἒγγραφον καὶ ἐδίδασκον τὰ Ἑλληνικὰ.

«Ἑλληνιστὴς» μέχρι σήμερα, εἶναι ὁ ἑλληνόγλωσσος ἀλλοδαπὸς, ὁ καθηγητὴς τῶν Ἑλληνικῶν. Λόγου χάριν, ἡ Γαλλίδα ἑλληνίστρια Ζακλὶν ντὲ Ρομιγὺ, ὁ Ἱσπανὸς ἑλληνιστὴς Φεδερίκο Σαγρέδο, ὁ Ἱσπανὸς ἑλληνιστὴς Χουὰν Κοντὲρχ, καθηγητὴς εἰς τὸ πανεπισήμιο st. Andrews τῆς Σκωτίας, ὁ ὁποῖος ἀναγράφει εἰδήσεις στὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ γλῶσσα

Καὶ γιὰ νὰ μὴν ὑπάρξη τυχὸν παρεξήγησις γύρω ἀπὸ τὴν λέξι «μαθηταὶ» (οἱ ταύτης μαθηταὶ γεγόνασι διδάσκαλοι τῶν ἂλλων) διευκρινίζομε ὃτι οἱ μαθηταὶ οἱ ὁποίοι συνέρρεον εἰς τὶς Σχολὲς τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἦσαν μόνον Ἓλληνες, ἀλλὰ καὶ ξένοι ἀπὸ Ἀνατολὴ καὶ Δύσι. Αὐτοὶ, γυρίζοντας στὶς πατρίδες των, ἐδίδασκον ἑλληνικὰ ὡς «Ἓλληνες διδάσκαλοι» καὶ μετέπειτα «ἑλληνοδιδάσκαλοι».

Πηγή: THE RIGHTER
https://righter.gr/2019/11/04/ti-pragmatika-ipe-o-isokratis-prosochi-akatallilo-gia-antiratsistes/

ΑΝΝΑ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, ΕΘΝΟΣ, ΕΛΛΗΝΕΣ, ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΚΩΣΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΟΙ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Ιδέες, Ιστορία, Μετανάστευση, Πολιτική Ορθότητα, Πρόσωπα

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.