Header Ads

Σχόλιο για τα εκατοστά γενέθλια της εφημερίδας "Καθημερινή"



Διαβάζω ανελλειπώς την εφημερίδα αυτή (όπως και την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΊΑ, ΤΟ ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ) από το 1974 που επανεκδόθηκε μετά την δικτατορία. Μάλιστα ως φοιτητής στην Γενεύη της Ελβετίας ήμουν συνδρομητής. Έχω λοιπόν ολοκληρωμένη εικόνα της εξέλιξής της τις τελευταίες δεκαετίες.

Από την ίδρυσή της το 1919 μέχρι το πραξικόπημα του 1967, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ χαρακτηριζόταν από σφοδρό αντιβενιζελικό μένος στα όρια της ψύχωσης. Ο ιδρυτής Γεώργιος Βλάχος ήταν κορυφαίος αρθρογράφος και μάγος του λόγου, ίσως ο κορυφαίος της εποχής του. Αλλά εμπαθής αντιβενιζελικός και χωρίς κανένα μέτρο. Τα άρθρα του "Οϊκαδε" και "Πομερανοί" εγγίζουν τα όρια της εθνικής μειοδοσίας. Το 1936 στήριξε αναφανδόν τον Μεταξά και το 1940 την απόφαση του ΟΧΙ στους Ιταλούς. Η ανοιχτή επιστολή του προς τον Χίτλερ υπήρξε ασφαλώς πατριωτική πράξη.

Μεταπολεμικά η θυγατέρα του Ελενίτσα, που διαδέχθηκε τον Βλάχο το 1951, παρέμεινε στην γραμμή της εμπάθειας έναντι της κεντρώας παράταξης. Μάλιστα το 1965 αν διαβάσετε τα πρωτοσέλιδα της Κ θα εκπλαγείτε από το χαμηλό τους επίπεδο και την αγενή και προσβλητική στάση τους έναντι του Γεωργίου Παπανδρέου.

Δεν μπορεί βεβαίως να παραγνωρίσει κανείς τις επιφυλλίδες και κριτικές λογοτεχνίας της Κ, όπου έγραφαν κορυφαίοι λόγιοι της εποχής, καθώς και τις εκδόσεις Γαλαξίας, που μετέφρασαν και εξέδωσαν στα ελληνικά κορυφαία λογοτεχνικά και φιλοσοφικά κείμενα.
Το 1967 η Βλάχου αποφάσισε προς τιμήν της να κλείσει την εφημερίδα της μη ανεχόμενη την λογοκρισία, αλλά δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει ότι η ίδια ήταν συνυπεύθυνη για το διχαστικό κλίμα που οδήγησε στην δικτατορία.

Το 1974, όταν ξανάνοιξε η Κ, φάνηκε ότι είχε διδαχθεί από το παρελθόν Ήταν πολύ πιό ώριμη πολιτικά, μετριοπαθής, συγκρατημένη και είχε εξαιρετικούς αρθρογράφους. Στήριζε κριτικά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και άσκησε ευπρεπή αντιπολίτευση στον Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν πάντως μία αστική, συντηρητική εφημερίδα, που στήριζε τις παραδοσιακές αξίες και τα αυτονόητα.

Είχα επισκεφθεί στα 1987 την Βλάχου στο γραφείο της, όταν είχα πάει για να ανανεώσω την συνδρομή μου. Μου έκανε την εντύπωση μιας παμπόνηρης γριάς, από αυτές που σε πουλάνε και σε αγοράζουν. Αλλά δεν με εντυπωσίασε η προσωπικότητά της, δεν είχε βάθος. Μου έκανε αλγεινή εντύπωση η ευκολία με την οποία πούλησε την ιστορική εφημερίδα της σε κάποιον νεόκοπο επιχειρηματία.Τελικώς, το 1988, η ιστορική εφημερίδα πέρασε στα χέρια του συγκροτήματος Αλαφούζου.

Σήμερα η Κ έχει εγκαταλείψει πλήρως τον παλαιό της εαυτό. Και τον κακό και τον καλό. Δεν πρόκειται πιά γιά μία αστική, συντηρητική, παραδοσιακή εφημερίδα. Εκτός από μερικές λαμπρές εξαιρέσεις όπως ο Κώστας Ιορδανίδης, αν όχι οι περισσότεροι πάντως πάρα πολλοί αρθρογράφοι της προέρχονται από τον χώρο της ανανεωτικής αριστεράς. Τα κείμενα των τελευταίων αποπνέουν άρωμα εθνομηδενισμού, ο,τιδήποτε ελληνικό και πατριωτικό τους προκαλεί αποστροφή και μένος. Πέραν αυτού, η Κ πάσχει και από μια μεγάλη αντίφαση: ευαγγελίζεται τον εκσυγχρονισμό και τον εξευρωπαϊσμό, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει την πελατειακή, ολιγαρχική, κληρονομική ολιγαρχία που οδήγησε την χώρα στην χρεωκοπία.
Στην πραγματικότητα, μόνο το όνομα έχει παραμείνει ίδιο. Η χώρα χρειάζεται μία σοβαρή, συντηρητική, πατριωτική εφημερίδα, που να εκφράζει τους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους, κι αυτή δεν ειναι σίγουρα η σημερινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

VIA : Μελέτης Μελετόπουλος

Πηγή: THE RIGHTER
https://righter.gr/2019/11/29/scholio-gia-ta-ekatosta-genethlia-tis-efimeridas-kathimerini/

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Πολιτική

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.