Tου Nικου Βατοπουλου
Η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας ενοχλήθηκε με τη δημόσια προσευχή των μουσουλμάνων στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου. Πολλοί είπαν: «Ας κάνουν αλλού την προσευχή τους, δικαίωμά τους, αλλά όχι στη βιτρίνα της Αθήνας. Αυτό δεν θα γινόταν σε καμία πρωτεύουσα». Η στάση αυτή μας δείχνει όχι μόνο ότι το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού αναγκάζεται να δει μια πραγματικότητα (και να μην εθελοτυφλεί), αλλά και ότι το ζήτημα του αθηναϊκού τεμένους (σ’ ένα «αποτυχημένο» πολυπολιτισμικό σύστημα) ακουμπάει ευαίσθητους συμβολισμούς.
Εχω ακούσει τα πιο αντιφατικά σχόλια για το τζαμί και την αναγκαιότητά του και δεν αναφέρομαι στα σχόλια που προέρχονται από τις ακραίες μειοψηφίες (που επηρεάζουν, όμως, κι αυτές). Αναφέρομαι σε αυτόν τον περίφημο, παρεξηγημένο και εν πολλοίς κενό νοήματος «μέσο όρο», αυτόν στον οποίο καταφεύγουν αναλυτές για να μεταδώσουν μια «θερμοκρασία» κοινωνικού σώματος. Θα επιχειρήσω να συνοψίσω μερικές θέσεις που ακούγονται. Εκφράζεται η απορία για τη δαπάνη που απαιτεί η ανέγερση ενός τεμένους. Διατυπώνεται η βεβαιότητα ότι το τζαμί, το ένα και μοναδικό, και μάλιστα μακριά από το κέντρο, δεν θα επηρεάσει τη λειτουργία αυτοσχέδιων λατρευτικών χώρων στις πολυκατοικίες των συνοικιών. Δεν θα μειωθεί δηλαδή ο αριθμός τους. Αλλά απλώς θα εκτονώσει τη δυσαρέσκεια της μουσουλμανικής μειονότητας.
Το τζαμί, λέγεται και συμφωνώ, είναι μία υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας, η οποία έστω και με καθυστέρηση οφείλει να λειτουργήσει ως ένα κράτος ισοτιμίας και ελευθερίας. Αλλά εκείνο που είναι βέβαιον είναι ότι η ανέγερση του τεμένους δεν θα βελτιώσει τη δυσχερή κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει η Αθήνα ως πόλη. Θα λειτουργήσει απλώς ως αποσυμπιεστής και θα επιδράσει πολλαπλώς και θετικά σ’ ένα συμβολικό επίπεδο.
Πριν καλά καλά προκηρυχθεί αρχιτεκτονικός διαγωνισμός «έπεσαν» ονόματα αρχιτεκτόνων, όπως της Ζάχα Χαντίντ. Ετσι είμαστε στην Ελλάδα. Πριν δούμε τη διαδικασία, τη μέθοδο, το ζητούμενο, πριν εξετάσουμε παραμέτρους και εναλλακτικές λύσεις, θέλουμε τον «μεγάλο τίτλο». Είναι ένα διφορούμενο ερώτημα αν η Αθήνα έχει ανάγκη από ένα τέμενος-σημείο αναφοράς. Αυτό θέλουμε; Ή μήπως ένα τέμενος, λιτό και λειτουργικό, μπορεί να κρατήσει όλες τις πλευρές ικανοποιημένες; Εστω για λίγο...
πηγή
 
http://pisostapalia.blogspot.com/
Share on Google Plus

Μήνυμα σχετικά με τα σχόλια σας...από.. Κωνσταντίνος Α.

Για περιπτώσεις αναπαραγωγής άρθρων μας,διαβάστε πρώτα τους Όρους Χρήσης © www.eglimatikotita.gr

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το eglimatikotita δεν υιοθετεί τα άρθρα και το περιεχόμενο τους που προέρχονται από άλλα blog και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οιασδήποτε φύσεως ευθύνη. Για οποιαδήποτε παράπονα ή διευκρινίσεις μπορείτε να στείλετε το μήνυμα σας στο Email της διαχείρισης.ΕΔΩ .
Ή μπορείτε και να αφήσετε μήνυμα στη σελίδα μας στο Facebook ΕΔΩ

Υ.Γ..Το eglimatikotita.gr είναι τελείως ανεξάρτητο blog και δεν παίρνει εντολές από πολιτικά γραφεία και απο-κόμματα.Βασίζεται μόνο στους αναγνώστες του και σε κανέναν άλλον.Εαν θέλετε να στηρίξτε την προσπάθεια μας και γενικότερα την ανεξάρτητη ενημέρωση,μπορείτε να πατήστε εστω και ένα κλίκ στις διαφημιστικές εικόνες της ιστοσελίδας.Ευχαριστώ.

Δείτε πιο κάτω μερικά απ τα πιο δημοφιλή μας άρθρα....
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου