«Έφυγε» ο θρύλος του ροκ «Lemmy» Kilmister των Motorhead (Αφιέρωμα: Βίντεο-Εικόνες)

Εγώ και η γενιά μου προσπαθήσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Δεν τα καταφέραμε, όμως, γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος σκατά".

Ο κόσμος της ροκ και όχι μόνο, μουσικής, αποχαιρετά μια θρυλική μορφή. Ο Lemmy δεν είναι πια μαζί μας, μας μένουν όμως τα λόγια και τα τραγούδια του


eglimatikotita.gr - 29 Δεκ 2015 
Ο 70χρονος  Lemmy, σύμφωνα με το TMZ,  πέθανε στο σπίτι του στο Λος Άντζελες το μεσημέρι της Δευτέρας, ενώ έπαιζε το αγαπημένο του videogame.

Ο Lemmy ήταν αντιμέτωπος για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα με διάφορα προβλήματα υγείας, με αποτέλεσμα να περιορίσει το αλκοόλ και το κάπνισμα.

«Δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσουμε τον συγκλονισμό και τη λύπη μας», ανέφεραν οι Motorhead σε ανάρτηση τους στο Fabebook για τον θάνατό του.
«Θα πούμε περισσότερα τις επόμενες ημέρες, αλλά για τώρα, παρακαλούμε, παίξτε Motorhead δυνατά, παίξτε Hawkind δυνατά, παίξτε τη μουσική του Λέμι ΔΥΝΑΤΑ.
Πιείτε ένα ή δύο ποτά».

Η υγεία του τραγουδιστή είχε επιδεινωθεί πρόσφατα, όμως το συγκρότημα εξακολουθούσε να παίζει.

Πριν από ένα μήνα πέθανε και ο Φιλ «Φίλθι Άνιμαλ» Τέιλορ, πρώην ντράμερ του συγκροτήματος, σε ηλικία 61 ετών. Ήταν ο μπασίστας των Motorhead από το 1975 έως το 1984 και από το 1987 έως το 1992 στο πλάι του Λέμι Κίλμιστερ.

Τα πρώτα χρόνια
Ο Lemmy γεννήθηκε στο Μπάρσλεμ του Στάφορντσαϊρ της Αγγλίας, την παραμονή Χριστουγέννων του 1945. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν τριών μηνών και αναγκάστηκε να μείνει με την μητέρα και την γιαγιά του. Λίγα χρόνια αργότερα, η μητέρα του παντρεύτηκε τον ποδοσφαιριστή της Πλύμουθ Αργκάιλ, Τζορτζ Ουίλις και ο Κίλμιστερ αναγκάστηκε να μείνει με τον πατριό του και τα δύο του παιδιά. Φοίτησε στο σχολείο Ysgol Syr Thomas Jones, όπου του έδωσαν το παρατσούκλι "Lemmy" λόγω της φράσης "lend me" (μτφ. "δάνεισε μου") που χρησιμοποιούσε για να ζητάει δανεικά χρήματα.

Σε εφηβική ηλικία ξεκίνησε να παίζει κιθάρα, αφού είδε τους Beatles ζωντανά και εντάχθηκε στους The Sundowners. Στα 17 του χρόνια, μετακόμισε στο Στόκπορτ μαζί με την κοπέλα του, Κάθι, με την οποία έκανε ένα γιο. Εκεί, έγινε μέλος των Rainmakers, των The Motown Sect και το 1965, εντάχθηκε στους The Rockin' Vickers με τους οποίους κυκλοφόρησε τα σινγκλ "Zing! Went the Strings of My Heart", "It's Alright" και "Dandy" μέσα σε ένα χρόνο μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CBS".


Το 1967, μετακόμισε στο Λονδίνο και συγκατοίκησε με τον Νόελ Ρέντινγκ, μπασίστα του σχήματος του Τζίμι Χέντριξ. Ο Lemmy ξεκίνησε να δουλεύει σαν μεταφορέας του προαναφερθέντος συγκροτήματος, ενώ το 1969 κυκλοφόρησε το δίσκο "Escalator" με τους Sam Gopal. Στη συνέχεια, έγινε μέλος των Opal Butterfly οι οποίοι διαλύθηκαν ένα χρόνο αργότερα.

Hawkwind
Το 1972, έγινε μέλος του space rock συγκροτήματος Hawkwind, μαζί με το ντράμερ Σάιμον Κινγκ. Το συγκρότημα εμφανίστηκε στη φιλανθρωπική εκδήλωση "Greasy Truckers" και συμπεριλήφθηκε στη συλλογή "Greasy Truckers Party", με το σινγκλ του τραγουδιού "Silver Machine" να ανεβαίνει στο # 3 των βρετανικών τσαρτ, όντας η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος.



Ακολούθησε ο δίσκος "Doremi Fasol Latido" το οποίο σκαρφάλωσε στο # 14, αλλά ακόμη μεγαλύτερη ήταν η επιτυχία του "Space Ritual" το οποίο μπήκε στο Top-10, ωθούμενο από την επιτυχία του σινγκλ "Urban Guerrilla". Το 1974 περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική και ηχογράφησαν το άλμπουμ "Hall of the Mountain Grill", ακολουθούμενο από το "Warrior on the Edge of Time" στις αρχές της επόμενης χρονιάς.



Κατά τη διάρκεια άλλης μία αμερικάνικης περιοδείας, ο Lemmy συνελήφθη για κατοχή αμφεταμίνης όταν περνούσαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Καναδά και οι Hawkwind τον απέλυσαν, αντικαθιστώντας τον με τον μπασίστα των Pink Fairies, Πολ Ράντολφ.

Motörhead
Ο Lemmy συνεργάστηκε με τον κιθαρίστα Λάρι Γουόλις των Pink Fairies, σχηματίζοντας τους Motörhead, με την ονομασία του συγκροτήματος να προέρχεται από το τελευταίο κομμάτι που έγραψε όταν ήταν μέλος των Hawkwind. Αρχικός σκοπός του ήταν να ονομάσει το συγκρότημα Bastards, αλλά άλλαξε γνώμη μετά από προτροπή του μάνατζερ του. Με το ντράμερ Λούκας Φοξ να συμπληρώνει τη σύνθεση τους, οι Motörhead ξεκίνησαν πρόβες αλλά σύντομα τη θέση του κιθαρίστα και του ντράμερ κάλυψαν οι Έντι "Fast" Κλαρκ και Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ, αντίστοιχα.

Αυτή η σύνθεση γνώρισε μεγάλη επιτυχία και καθιέρωσε το συγκρότημα ως ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του New Wave of British Heavy Metal. Το 1981, ανέβηκαν στην κορυφή των τσαρτ της πατρίδας τους με το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "No Sleep 'til Hammersmith", ενώ μεγάλη ήταν η επιτυχία των "Overkill", "Bomber", "Ace of Spades" και "Iron Fist".



Μετά από αλλαγές στη σύνθεση και προβλήματα με το μάνατζμεντ τους καθ' όλη τη δεκαετία του '80, η σύνθεση του συγκροτήματος σταθεροποιήθηκε από το 1995 και έπειτα με τον Μίκι Ντι στα τύμπανα και τον Φιλ Κάμπελ στην κιθάρα, ενώ συνεχίζουν να ηχογραφούν μέχρι σήμερα.

Άλλες συνεργασίες και λοιπές αναφορές
Ο Lemmy έχει συνεργαστεί με αρκετά συγκροτήματα για τραγούδια ή ζωντανές εμφανίσεις. Κατά τη δεκαετία του '80 συνεργάστηκε και πάλι με τους Hawkwind όπως κάνει κατά καιρούς από τότε. Το 1991, έγραψε τα τραγούδια "Hellraiser", "Desire", "I Don't Want to Change the World" και "Mama I'm Coming Home" για το δίσκο "No More Tears" του Όζι Όσμπορν, ενώ εμφανίστηκε με τους Motörhead στο "WrestleMania 17".

Επίσης, το 2004 συμμετείχε στο τραγούδι "Shake Your Blood" από το δίσκο "Probot" του ομώνυμου πρότζεκτ του Ντέιβ Γκρολ και το 2011 στο "Debauchery As A Fine Art" από το "Sensory Overdrive" του Μάικλ Μονρό.

Έχει εμφανιστεί στις ταινίες "Eat the Rich" (1987), "Hardware" (1990), "Airheads" (1994), "Tromeo and Juliet" (1996), "Terror Firmer" (1999), "Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV" (2000) και "Down and Out with the Dolls" (2001).

Στις 15 Μαρτίου 2010 προβλήθηκε για πρώτη φορά το ντοκιμαντέρ "Lemmy" αναφερόμενο στη ζωή και την καθημερινότητα του Lemmy και σκηνοθετήθηκε από τον Γκρεγκ Όλιβερ και τον Γουές Ορσόσκι. Παρουσιάζει συνεντεύξεις με φίλους και θαυμαστές του, όπως ο Όζι Όσμπορν, ο Slash, ο Τζέιμς Χέτφιλντ, ο Λαρς Ούλριχ, ο Ντέιβ Έλεφσον, ο Σκοτ Ίαν.

Το περιοδικό "Maxim" τον έχει κατατάξει όγδοο στη λίστα με τους "Living Sex Legends", αναφέροντας ότι έχει κάνει σεξ με πάνω από 1.200 γυναίκες. Επίσης, είναι γνωστός για την καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών, αναφέροντας ότι δεν έχει κάνει ποτέ χρήση ηρωίνης, αλλά έχει δοκιμάσει πολλά ναρκωτικά καταλήγοντας στο speed.



Ο Lemmy μέσα από δικές του ατάκες.
"Σιγά - σιγά επανέρχομαι. Έκοψα, σχεδόν το κάπνισμα. Κάνω που και που, αλλά μέχρι εκεί. Το ίδιο και στο ποτό. Το ελάττωσα ή πιο σωστά το γύρισα στη βότκα αντί του Jack Daniels, που λένε πως είναι καλύτερο, προφανώς. Αν είναι να πιεις, πιές βότκα, κάνει το λιγότερο κακό".

Πριν δυο χρόνια ο Lemmy αντιμετώπιζε προβλήματα από τις καταχρήσεις και ανακοίνωνε την επάνοδο του. Από το 2013, είχε άλλωστε εμφυτευμένο απινιδωτή εξαιτίας καρδιακής αρρυθμίας.

Ωστόσο μια επιθετική μορφή καρκίνου τον νίκησε, το ξημέρωμα της Τρίτης, λίγο πριν τελειώσει το 2015.

"Δεν μετανιώνω για τίποτα στην καριέρα μου, ούτε και στον τρόπο που έζησα. Όλα τα όνειρά μου έγιναν πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν πολλοί που να μπορούν να το πουν αυτό. Οι περισσότεροι άνθρωποι πάνε σε μια δουλειά που μισούν όλη τη ζωή τους. Δεν μπορώ να το φανταστώ, είναι απαίσιο. Είμαι γεμάτος ευγνωμοσύνη για τις ευκαιρίες που είχαμε αλλά και τα ρίσκα που πήραμε". 

Ο baddest motherfυcker της ροκ μουσικής, όπως τον έλεγε ο Dave Grohl, έφυγε ζώντας μια ζωή όπως την ήθελε.

Ο Ian 'Lemmy' Kilmister ξεκίνησε σαν roadie του Hendrix, έκανε τα πρώτα του βήματα με τους 60's Rockin Vickers και τους space rockers Hawkwind και θεμελίωσε τη μέταλ με τους Motörhead. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που "θυμάται την εποχή πριν το rock n' roll" όπως είχε πει ο ίδιος στον Henry Rollins.

Ακόμα κι αν οι μνήμες του επανέρχονταν μέσα από πολλές δόσεις αυτοσαρκασμού. "Ήταν φοβερό το καλοκαίρι το ’71.Δεν το θυμάμαι, αλλά δεν θα το ξεχάσω ποτέ".
Για τον Lemmy οι Motörhead ήταν "η πιο βρώμικη rock n’ roll μπάντα του κόσμου.
Αν οι Motörhead μετακομίσουν δίπλα σας, το γρασίδι σας θα πεθάνει", έλεγε.


Πριν από ένα χρόνο, έλεγε στο περιοδικό Revolver:
Για την εμπειρία του με τον Hendrix: "Μου έμαθε πώς να βρίσκω να ναρκωτικά στα πιο απίθανα σημεία. Αυτό ήταν ένα μέρος της δουλειάς που έκανα για αυτόν. Ήταν τόσο cool και οι κινήσεις του στο χώρο τον έκαναν να μοιάζει με εκλεπτυσμένη αράχνη. Τον ενδιέφερε πάντα το κοινό, αλλά το χιούμορ του ήταν πολύ κακό επειδή συνεχώς το μυαλό του ήταν εκτός. Ο κόσμος γύρω του δεν καταλάβαινε πια τι έλεγε την εποχή που τελείωσε. Αλλά ήταν σίγουρα ο καλύτερος κιθαρίστας που είδαμε ποτέ".

Για τις επιρροές του: "Στα νιάτα μου ήμουν επηρεασμένος από τους Everly Brothers αλλά δεν μπορείς να το ακούσεις αυτό στους Motorhead. Άλλες επιρροές μου ήταν ο Chuck Berry, ο Eddie Cochran και ο Little Richard. Νομίζω ότι τα πάντα είναι μια επιρροή ακόμα και αν σε επηρεάζει να μην κάνεις κάτι".

Για τις groupie: "Ήταν τη δεκαετία του 70 και αυτή η κοπέλα ανέβηκε στη σκηνή μου κατέβασε το παντελόνι και έκανε τη δουλειά της. Αλλά εγώ συνέχιζα να παίζω. Δεν μπορούσα να σταματήσω τη συναυλία, θα ήταν αντί-επαγγελματικό. Αλλά υπάρχουν και ιστορίες που είναι οι αγαπημένες μου και δεν έχουν να κάνουν με το sex. Μια φορά έπρεπε να φυγαδεύσουμε τον Phil Cambell από το ξενοδοχείο, γιατί ήταν τύφλα στο μεθύσι ως συνήθως και έκανε ακατάλληλες προτάσεις στη ρεσεψιονίστ. Αυτή φώναξε τους μπάτσους".

Για τις γυναίκες είχε δηλώσει στο περιοδικό Punknews: "Ποτέ δεν είδα τις γυναίκες σαν αντικείμενα. Πάντα ήμουν ειλικρινής. Συμπεριφέρομαι στους ανθρώπους όπως θέλω να συμπεριφέρονται αυτοί σε μένα. Οι γυναίκες είναι το ίδιο πράγμα με μένα, απλά έχουν βυζιά. Αν θέλουν να είναι τρελές, δεκτόν, γιατί κι εγώ είμαι τρελός μερικές φορές. Αν θέλουν να παίζουν rock, υπέροχα, γιατί κι εμένα μου αρέσει να παίζω rock. Αν είναι καλή τέχνη, είναι καλή τέχνη. Γαμώτο, μου αρέσουν οι γυναίκες!".

Αλλά και για τους Beatles: "Ο Lennon ήταν το μεγαλύτερο κωλόπαιδο στους Beatles. Γι' αυτό πάντα μου άρεσε, αυτόν προτιμούσα, πιστεύω πως με ενέπνευσε. Οι Beatles άλλαξαν τη μουσική και με έκαναν να νιώθω πως μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Έτσι κι εγώ και η γενιά μου προσπαθήσαμε να τον αλλάξουμε, καθώς οι Beatles έτσι μας έκαναν να νιώθουμε. Δεν τα καταφέραμε, όμως, γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος σκατά".




Το 2013, δήλωνε στο περιοδικό Classic Rock για τη ζωή και τον θάνατο:
"Δεν μετανιώνω για τίποτα από όσα έχω κάνει. Δεν έχει νόημα. Είναι πολύ αργά. Τα έχεις κάνει ήδη έτσι; Έζησες τη ζωή σου. Δεν υπάρχει λόγος να εύχεσαι να μπορούσες να αλλάξεις κάτι. Υπάρχουν ένα-δύο πραγματάκια που θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά, αλλά τίποτα από αυτά δεν έφερνε μεγάλες αλλαγές.

Είμαι ευχαριστημένος με τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα πράγματα στη ζωή μου. Νομίζω ότι έφερα χαρά σε πολλούς ανθρώπους σε ολόκληρο τον πλανήτη. Είμαι αληθινός προς τον εαυτό μου και σε αυτούς που έχω απέναντί μου. Ο θάνατος είναι αναπόφευκτος. Το καταλαβαίνεις καλύτερα όταν φτάνεις στην ηλικία μου. Δεν ανησυχώ γι αυτό. Είμαι έτοιμος. Όταν φύγω θέλω να φύγω κάνοντας αυτό που κάνω καλύτερα. Αν πέθαινα αύριο, δεν θα είχα παράπονο. Όλα ήταν καλά".



Προφανώς ο Lemmy δεν είχε πρόβλημα να απαντήσει στα πάντα και να σχολιάσει τα πάντα δίχως κανένα κόμπλεξ. Απαντώντας σε ερώτηση ακόμα και για τους ABBA, είπε πως ήταν μια από τις αγαπημένες του μπάντες. "Άκουγα Little Richard και Elvis, και αυτό ήταν! Μετά πήγα στο Λονδίνο, γιατί αν ήθελες να κάνεις κάτι, εκεί έπρεπε να πας. Πουθενά αλλού δεν θα μπορούσες να κάνεις κάτι. Ακόμα και οι Beatles έπρεπε να πάνε Λονδίνο".



Η τελευταία του "γιορτή", έγινε το βράδυ της Κυριακής 13 Δεκεμβρίου στο Whisky A Go Go του Los Angeles. Στις 24 Δεκεμβρίου ήταν τα 70α του γενέθλια, ωστόσο είχε επιλέξει να τα γιορτάσει λίγες μέρες πριν μαζί με τους φίλους που επέλεξαν να είναι μαζί του.

Η "πριβέ" γιορτή μετατράπηκε σε συναυλία καθώς το παρών έδωσαν, μεταξύ άλλων, εκλεκτά μέλη της ροκ σκηνής όπως οι Slash, Duff McKagan, Matt Sorum, Gilby Clarke (Guns N' Roses), Robert Trujillo (Metallica), Charlie Benante, Scott Ian (Anthrax), Zakk Wylde (Black Label Society), Steve Jones (Sex Pistols), Steve Vai, Billy Duffy (The Cult), Chris Jericho (Fozzy), Doug Pinnick (King's X), Franky Perez (Apocalyptica), Sebastian Bach (Skid Row), Whitfield Crane (Ugly Kid Joe), Bob Kulick (Meat Loaf, Alice Cooper), Glenn Danzig και ο Billy Idol.



"Born to lose. Live to win". Ο τρόπος που έζησε και μια από τις πιο θρυλικές ατάκες του Lemmy. Το αντίο, δόθηκε από τον κόσμο της ροκ και όχι μόνο, μουσικής:


Share on Google Plus

Μήνυμα σχετικά με τα σχόλια σας...από.. Κωνσταντίνος Α.

Για περιπτώσεις αναπαραγωγής άρθρων μας,διαβάστε πρώτα τους Όρους Χρήσης © www.eglimatikotita.gr

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το eglimatikotita δεν υιοθετεί τα άρθρα και το περιεχόμενο τους που προέρχονται από άλλα blog και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οιασδήποτε φύσεως ευθύνη. Για οποιαδήποτε παράπονα ή διευκρινίσεις μπορείτε να στείλετε το μήνυμα σας στο Email της διαχείρισης.ΕΔΩ .
Ή μπορείτε και να αφήσετε μήνυμα στη σελίδα μας στο Facebook ΕΔΩ

Υ.Γ..Το eglimatikotita.gr είναι τελείως ανεξάρτητο blog και δεν παίρνει εντολές από πολιτικά γραφεία και απο-κόμματα.Βασίζεται μόνο στους αναγνώστες του και σε κανέναν άλλον.Εαν θέλετε να στηρίξτε την προσπάθεια μας και γενικότερα την ανεξάρτητη ενημέρωση,μπορείτε να πατήστε εστω και ένα κλίκ στις διαφημιστικές εικόνες της ιστοσελίδας.Ευχαριστώ.

Δείτε πιο κάτω μερικά απ τα πιο δημοφιλή μας άρθρα....
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου